Van Tuyl

Toen ik, Wim van Tuyl, na de middelbare school begon aan een vervolgopleiding, was ik er van overtuigd dat ik als (algemeen) econoom werkzaam zou gaan in het ontwikkelingswerk. Echter, na vele jaren studie ben ik afgestudeerd als bedrijfseconoom. Ik vond daarna emplooi in de ICT (wel ontwikkelingswerk, maar heel iets anders dan ik me had voorgesteld!), waar ik me vooral bezighield met het implementeren van financiële bedrijfssoftware. Na bijna 15 jaar in dat wereldje te hebben doorgebracht, werd ik hoofd administratie bij een bedrijf dat zich had gespecialiseerd in het ontwerpen, produceren en plaatsen van keukens in de horeca, allerlei instellingen, scholen, etc.

In deze relatief rustige periode – na de hectiek van de ICT-omgeving – leerde ik mijn vrouw Annie kennen, waarmee ik in 2005 ben getrouwd.
De crisis die in 2008 begon, zorgde vooral voor problemen in de bouw, en dus ook voor de grootkeukenbranche. Het bedrijf waarvoor ik werkte ging uiteindelijk failliet door het gebrek aan nieuwe projecten. Wat ga je dan doen als je 52 bent? In die periode werd het vrij snel duidelijk dat ik iets ideëels moest gaan doen, iets met bijvoorbeeld ontwikkelingshulp. Iets wat ik meer dan 30 jaar geleden al had willen doen. Toch is de weg ergens anders heen geleid. Hoewel ik (full time) kon beginnen bij stichting ZOA in Apeldoorn, kwam het Ichthuscollege op mijn weg. Toen werd mij pas duidelijk waarom ik 25 jaar geleden mijn 1ste graad onderwijsbevoegdheid mocht verkrijgen.

Ik vind mijn werk op het Ichthus niet alleen steeds leuker, maar ik ervaar hierin ook de leiding van de Heere die mij deze taak, ook een ideële taak, in Zijn Koninkrijk laat doen. In afhankelijkheid aan Hem wil ik graag jongeren niet alleen kennis over de economie meegeven, maar hen ook, samen met anderen, toerusten voor het leven als christen in de (internationale) samenleving, en hen bewust laten worden van hun eigen verantwoordelijkheid daarin.

Gelukkig heeft mijn coach en afdelingsleider dat goed begrepen, vandaar dat ik coach mocht worden van het expeditie team. Dat doe ik met heel veel plezier, vooral als de lat door de leerlingen erg hoog wordt gelegd! Ik heb er alle vertrouwen in dat het een heel mooi project wordt, zowel hier bij alle voorbereidingen als in Georgië bij de daadwerkelijke uitvoering! Daarbij wens ik het team van harte Gods onmisbare zegen toe.

Terug