Slotavond

Woensdag 7 oktober 2015, 19.15

Drinken inschenken, cake klaarleggen, geluid aan, alles is klaar. Ah, daar zijn de eersten al. Enthou-siast verwelkomen we onze even enthousiaste opvolgers. Langzaam stromen meer mensen bin-nen. Ouders, coaches, meneer Bok, meneer Oomen en zelfs meneer Staal en zijn vrouw zijn van de partij!
Als iedereen binnen is kunnen we beginnen. De laatste keer opening van een ouderavond, de laat-ste keer Bijbellezen en gebed. Ik maak van deze gelegenheid gebruik om onze dank aan God te betuigen en het nieuwe team Zijn zegen toe te wensen.

Na de opening gaan we door met de rest van het programma. Laura en Loïs, de projectplanners, nemen stap voor stap het projectplan, dat we een jaar geleden opgesteld hebben, met ons door. Welke doelen hebben we gehaald – en welke niet? Ook hier mogen we dankbaar terugzien op het afgelopen jaar. We hebben vrienden gemaakt in Georgië, we hebben meer dan 30.000 euro opge-haald, we hebben de hele school betrokken bij onze activiteiten, we hebben meer dan 1000 men-sen buiten school bereikt. Bij het we zijn meer volwassen geworden wordt vanzelfsprekend wat gegrijnsd, waarna Loïs opmerkt dat de beoordeling van dit doel aan de omgeving overgelaten moet worden. Het PWS voor de zomervakantie afhebben levert ook een voorzichtig lachsalvo op, dit is inderdaad het onderdeel van ons projectplan wat we niet gehaald hebben. Al met al mogen we dankbaar en tevreden zijn met wat we wel hebben kunnen doen in het afgelopen jaar. De dames laten ook nog kort een aantal acties die we gedaan hebben zien: de fietstocht, de actiedag, de les-senmarathon en het gezellige sponsordiner.

Als Loïs en Laura klaar zijn met hun speech, blikken we terug op de reis. In tweetallen vertellen we wat over de verschillende projecten: het vluchtelingenkamp in Tserovani, de gaarkeuken en voed-selpakketten in Gori, de straatkinderenproject en Day Care Centre in Tbilisi en tot slot de wijngaard in Kakheti. Natuurlijk worden de nodige foto’s getoond. Hoewel de meesten de verhalen al ge-hoord hebben, is het leuk om zo toch nog even terug te blikken naar wat wij in Georgië gedaan hebben.

Na de terugblik is Luuk aan de beurt. Vol trots mag onze penningmeester vertellen hoeveel we uiteindelijk opgehaald hebben. Dat is voor ons allemaal even spannend, we hebben de definitieve bedragen zelf ook nog niet gehoord. Het is nog meer dan we verwacht hadden, we hebben uitein-delijk ruim 41.500 euro opgehaald! Luuk heeft natuurlijk een aantal mooie schema’s gemaakt waar-in het kostenplaatje goed te zien was. Het bedrag wat we daarvan direct aan Georgië hebben be-steed is €33.704,86! We mogen ontzettend trots en dankbaar zijn dat we zoveel hebben kunnen ophalen. zelfs het bedrag dat we uiteindelijk echt aan de Georgiërs kunnen geven, ligt nog boven os totaaldoel van 30.00 euro. Naast het totaalplaatje heeft Luuk nog een paar plaatjes van doe op-brengsten en uitgaven per actie. Ook vertelt hij welke projecten we in Georgië sponsoren. We hebben als team besloten het straatkinderenproject voor een jaar lang volledig te sponsoren. De rest van het geld wordt verdeeld over het voedselproject en de gaarkeuken in Gori en het vluchte-lingenkamp in Tserovani.
Nu we het ‘serieuze gedeelte’ gehad hebben is het tij voor wat ontspanning. Maritte heeft een aantal in Georgië gemaakte filmpjes samengevoegd en toont zo een leuke sfeerimpressie. Loïs heeft
Een filmpje gemaakt waarin ze met foto’s terugblikt op de reis. Net als we denken dat het dit keer normaal blijft, verschijnt het gevreesde beeld:
“Beste teamgenoten… ik wou jullie nog wat laten zien… dat heb ik beloofd… maar schrik niet…”
Euh.. Oeps. De foto’s en blunders in het tweede gedeelte van het filmpje brengen een hoop gelach teweeg. Toch heeft dit alles een serieuze ondertoon wanneer aan het eind nog eens onze dank getoond wordt. Een luid applaus klinkt na de aftiteling.

Dan is de beurt aan onze secretaris. Gerlise, die zoveel met Kom over en Help gemaild en gebeld heeft mag de organisatie nu bedanken door Karst de Vries, de directeur, naar voren te nodigen. Job heeft een mooie cheque gemaakt met het bedrag dat nog naar KOEH gestort zal worden. Na een korte speech wordt deze overhandigd. Vervolgens worden ook wij, maar ook school en de ouders bedankt door de directeur. Ook de coaches worden bedankt. Helaas is het presentje van het team voor de coaches en Jannieke wat vertraagd, maar we spreken af dat dat later volgt.

Dan is het (eindelijk) tijd voor het nieuwe team! Laura heeft de Georgische vlag toegevoegd achter het vliegtuig. Het schilderij dat wij vorig jaar van het expeditieteam gekregen hebben, mogen we nu doorgeven aan een nieuw team. De voorzitter, secretaris en penningmeester nemen dit onder luid applaus in ontvangst. Hierna houdt meneer Oomen nog een toespraak en sluit hij de avond met ons af. En dan is het voor ons echt voorbij.

Met wat weemoed denk ik terug aan een jaar eerder, toen wij op het podium stonden en het schilderij ontvingen. Met evenveel enthousiasme, evenveel motivatie, evenveel optimisme. Een druk jaar ligt achter ons. Een jaar vol geregel en vergaderingen. Een jaar waarin we elkaars zwakhe-den maar ook elkaars sterke punten hebben leren kennen. Een jaar waarin we samen dingen mee-gemaakt hebben, een jaar waarin we van alles geleerd hebben, een jaar waarin we ons ontwikkeld hebben. Maar niet alleen dat. We hebben ook een leuk jaar achter ons. Een jaar vol gezelligheid, vriendschap en liefde. Kortom: een jaar waarop we in dankbaarheid mogen terugkijken. Een jaar dat we ons jaren later nog zullen herinneren!

Door: Caroline Jannsen